اسمارت / فصل II / §21
ستارگان قطبیگذر؛ عبور بالا و پایین
در فرمول ارتفاع h را صفر میگذاریم. برای ناظر و ستارهٔ غیرقطبی، تقسیم بر cos φ cos δ مجاز است. اگر قدرمطلق طرف راست از یک بیشتر باشد، عبور از افق وجود ندارد.
پیش از شروع: نماد و واحد
φ عرض شمالی مثبت، δ میل شمالی مثبت، H زاویهٔ ساعتی به غرب مثبت، h ارتفاع و z فاصلهٔ سمتالرأسی است. سمت A از شمال به شرق است. در شکست جو، ζ فاصلهٔ سمتالرأسی مشاهدهشده است.
روابط اصلی
زاویهٔ افق
فاصلهٔ سمتالرأسی عبور بالا
01
حل عبور از افق
در فرمول ارتفاع h را صفر میگذاریم. برای ناظر و ستارهٔ غیرقطبی، تقسیم بر cos φ cos δ مجاز است. اگر قدرمطلق طرف راست از یک بیشتر باشد، عبور از افق وجود ندارد.
02
آزمون هر دو نیمکره
کمینهٔ sin h در H = π و بیشینه در H = صفر است. کمینهٔ مثبت یعنی همیشه بالا، بیشینهٔ منفی یعنی همیشه پایین. برابری صفر حالت تماس مماسی است. این آزمون علامتدار برای شمال و جنوب یکسان کار میکند.
03
مدت بالای افق
طلوع در H = منفی H₀ و غروب در مثبت H₀ است. اگر H₀ درجهای باشد، مدت 2H₀ تقسیم بر 15 ساعت نجومی است. شکست، اندازهٔ قرص و عوارض زمین در این مدل نیستند. در قطب از معادلهٔ تقسیمنشده استفاده کنید.
شکل و ساخت هندسی
مدت بالای افق
Original application of Smart II §31, (24)
دادهها: φ = 40°N، δ = +15°.
خواسته: زاویهٔ ساعتی غروب و مدت روز ستاره.
- گام 1
ارتفاع را صفر میگذاریم و معادلهٔ کسینوس را برای H₀ حل میکنیم. قدرمطلق طرف راست کمتر از یک است، پس طلوع و غروب وجود دارند.
- گام 2
فاصلهٔ زاویهای طلوع تا غروب 2H₀ است. با تقسیم درجه بر 15، ساعت نجومی به دست میآید.
H₀ ≈ 103° ≈ 6ʰ52ᵐ؛ مدت ≈ 13ʰ44ᵐ
cos H₀ = −tan φ tan δ
خودآزمایی
در عرض 40 درجه شمالی، ستارههای با میل مثبت 60 و منفی 60 درجه چه وضعی نسبت به افق دارند؟
تمرین تألیفی
نمایش پاسخ و مقایسه
فرضها و دامنهٔ اعتبار روابط این درس را بنویسید و یک حالت ویژه را با جایگذاری مستقیم بررسی کنید.
تمرین تألیفی